3.mintegia
Sekuentzia didaktikoei buruz esan beharra daukat egia da bai, dena aldez aurretik prestatua dagoela gure ikastetxean eta neurria handi batean zehatz mehats jarraitzen dela hor jartzen duena baina baita esan beharra daukat askotan moldatu egiten dugula, egokitzapenak egiten ditugula edo hainbat egoera aprobetxatuz buelta ematen diogula aurrez ezarritakoari, hau da, adibidez oraingo sekuentzia didaktikoa, inauterietakoak lan asko egitea exijitzen zuen. Umeak azkenean aspertu egiten dira hainbeste lan berdin egiten, jadanik 6 bat pirata marraztu ditugu eta horregatik, adibidez gaurko kasuan beste bat egitea tokatzen zen arren ez egitea erabaki dugu.beste batzuetan beraien artean aniztasuna dagoenez eta batzuk beste batzuk baino denbora gehiago behar dutenez, bukatzeko behar duten denbora lagatzen diegu, helburua da denek egitea.
Beste batzuetan adibidez fitxa bat egitean konturatzen bagara errez egia edo zail egia dela, aldatu egiten dugu nahiz eta fitxa hori egitea pentsatuta izan.
Horretaz gain aldaketak egiten diren arren, esan beharra daukat oso ondo prestatutako sekuentzia didaktikoa dela. Gauza bakoitza lantzeko, aho hizkuntza, hiztegia, irudimena, zenbakiak etab, horietako bakoitza non hobeto landu bilatu dute. Hau da oso osatua dagoen sekuentzia da, atal bakoitza toki ezberdinetik atera dute, eta askotan sekuentzian jartzen duenaz gain beste material bat ere erabiltzen dugu.
Batzuetan kasu gehiegi egiten zaiola bertan jartzen duenari, ez dut ezetz esango baina gidoi bezala edukitzeari ondo deritzot, umea bere osotasunean garatzeko prestatua dagoelako. Beraien barne motibazioa lortzeko prestatua dago, horregatik bere nahiak kontuan hartuak izan dira.
Helburua da umeen garapen osoa lortzea eta umeak motibatuak egotea, hau da beraien nahiak ezagutzea, beraien aurrezagutzak, euren testuinguru gustukoak zeintzuk diren jakitea eta ahal den neurrian behintzat bertan kokatzea.
Askotan denbora falta dagoela eta txokoetan egoteko denbora kentzen dugu eta hori ez da batere ideia egokia zeren txokoetan da gehien edo ia gehien ikasten duten tokia, bertan euren kasa daudenez lasai hitz egiten dute, irudimena lantzen dute, balore asko ikasten dituzte,denen artean jolastu denen artean jaso etab. Psikomotrizitatearekin berdina gertatzen da, behar lukeen baino denbora gutxiago ematen zaio eta oso baliogarria da haurrentzat.
Azkenik IHP-an elkarlana dagoela dio baina ez da hori beti horrela izaten, zeren inauteritarako mozorroa aukeratzeko orduan adibidez ez diote heureri galdetu. Hori bai aukeratzeko orduan kontuan hartu ez dituzten arren ondoren partaidetza handia izan dute, piraten irudiak ekartzea eskatu baitiegu, denon artean itsasontzi bat egiteko, kaxak ekartzea eskatu diegu, eta mozorroa egiten ere aritu dira, beraz uste dut hainbat gauzetarako(oso gutxi) umeengana galdezka joaten ez diren arren gero elkarlan handi egoten da bai ikasle-irakasle eta baita beraien artean ere.
Nik 2 hilabete daramatzak eskolan eta dagoeneko 3 sekuentzia didaktiko ezberdin ikusi ditut, neguko jantziak, danborrada eta inauteriak, baina hori ikusteaz gain, ere ikusi dut nola zerbait aldatu behar denean edo garrantzitsua den gauza bat gertatu denean eta sekuentzia didaktiko alde batera utzi behar izan denean egin dutela, adibidez matematika egitea tokatzen den arren jolastokian istilu bat egon bada, hori konpontzen saiatzen gara denon artean eta fitxa hurrengorako uzten dugu, eta azkenik ikusi dut haurrak asko ikasi dutela egin dakoarekin.
